موریانه های چوبی

تو می جنگی ، من صلح می کنم

تو می زنی ، من تسلیم می شوم

تو می کشی ، من میمیرم

تو می روی ،  من می ایستم....

می ایستم...

می ایستم...

می ایستم...

اگر یه روز سیفون زندگی رو کشیدی و

صدای بلبل و قناری ازش بلند شد

حواست باشه رویاها و آرزوهات رو باهاش نفرستی پایین.

به اینگونه زیستن ناگزیرم

پنهان

پنهان

پنهان

تا همیشه تو پیدا باشی...

این غول من اسمش گودیباست،تمام تفریح و کار و زندگیش کتابه

 در کل کاملا بی آزاره و سرش به کار خودشه،البته اگه بگذارند....

عارفی بیس میزد ، زاهدی راک می خواند

مردی هرروز ، هر روز ، هر روز در انتظار رفتن می ماند...

عاشقی می نالید ، جاکشی دل می داد

کودکش گشنه و زار ، مادرش تن می داد

روی پرچین زمان باز کلاغی می خواند

همه چیز عالی بود

همه چیز...